maandag 28 oktober 2013


2 step forward, 1 step back 

Leren autorijden is voor mij een proces van vallen, vallen en soms weer opstaan.
De ene dag is de andere niet en afgelopen week was daar dan ook een perfect voorbeeld van.

Vallen op donderdag

Donderdag reed ik anderhalf uur rond in Deurne. Het werd donker buiten en het verkeer was onrustig.

Toen ik in de auto stapte sprak ik mezelf moed in: Kom op Tom, we gaan dat goed doen.

Enkele bochten en kruispunten later zakte de moed me snel in mijn schoenen.
Wagens raasden voorbij, claxons klonken te pas en te onpas, bestuurders weigerden de richtingsaanwijze
rs te gebruiken, achtergelaten auto’s bevonden zich in smalle straatjes op het midden van de weg,…

De rijles was geen succes. Tijdens het rijden gromde ik dan ook meermaals: LAP, wéér gebuisd.

Nu we enkele dagen verder zijn kan ik alles wel relativeren. Het was zeker geen goede rijles, maar barslecht was ze nu ook weer niet.

Eigenlijk had ik slechts 2 grote, maar begrijpelijke (?) fouten voor:

1. Blokkeren kruispunt


Toen ik aan de lichten had voorgesorteerd om links af te slaan probeerde ik het kruispunt aandachtig te scannen. Zodra het groen werd kon ik mij naar het midden van de bedding bewegen om daar voorrang te geven aan de bestuurders van rechts.

Bijkomend probleem: de aanwezigheid van tramsporen. Links van mij bevond zich een bus en toen het licht op groen sprong wachtte ik geduldig tot die vertrok.

Aan de overkant van de bedding kwam een andere bus tot stilstand om passagiers te laten op- en afstappen. Ik zag geen tegenliggers en besloot het er op te wagen.

 


Éénmaal op het kruispunt gepositioneerd merkte ik een lange rij van tegenliggers op.
Daar stond ik dan, in het midden van de bedding terwijl ik niet linksaf kon slaan.

De bus kwam langzaam in beweging en merkte geïrriteerd op dat ik zijn weg blokkeerde.
LAP, wéér gebuisd…

 
2. Verboden rijinrichting

Vlakbij het Total tankstation in Deurne is er een plein met verwarrende verkeersborden.


Tijdens het rijden nam ik traag de bocht naar rechts, Opgelet, zone 30: snelheid matigen!
In de verte zag ik een verbodsbord dat aangaf dat ik niet rechtsaf mocht slaan.

 
Toen ik rechtdoor wou rijden merkte ik gelukkig op dat alle wagens in mijn richting stonden geparkeerd. Blijkbaar moest ik eerst rechtsaf om vervolgens linksaf te gaan op het plein.

 


Het verbodsbord was van toepassing op de straat verderop.
Snel in achteruit zetten, naar rechts uitwijken en proberen te vergeten wat een ellendige avond het was.



Silver Lining Saturday


Zaterdag was het een dag van opstaan.

2 uur lang heb ik in Deurne rond gereden, raampje open, muziek een beetje luider.
De zon scheen, de mensen waren gelukkig en dat vertaalde zich in hun rijgedrag.

2 uur gereden, zonder één fout te maken.
Ben ik dan toch bijna klaar voor het rijexamen?


Nee, laten we daar toch maar even met wachten…



 

donderdag 24 oktober 2013

Autodagboek

Alle gekheid op een stokje, autorijden is niet eenvoudig en brengt vaak een lang leerproces met zich mee.

Ik rijd nu net iets meer dan 4 maanden met mijn Fiat en hoop mijn rijexamen eind 2013, begin 2014 succesvol af te leggen.

Hieronder een korte samenvatting van mijn autodagboek:

Frequentie: 2 à 3 x per week
Locatie: Deurne, Schoten, Wijnegem, Borgerhout & Brasschaat
Duur: 1 à 2 uur
Begeleider(s):

 

    Nonkel Theo                                              Mama

Theo
Karakter: Rustig, geduldig, gefocust en praktisch ingesteld

Mama
Karakter: Betrokken, chaotisch, behulpzaam en soms licht hysterisch

Zonder mijn begeleiders zou dit allemaal niet mogelijk zijn, daarom: danku!

Voornaamste werkpunten:

  • Zelfvertrouwen
  • Voorrang nemen
  • Voorrang vlot geven
  • Verkeersdrukte
  • Plaatsing op het kruispunt



Tip: je moet tijdens het autorijden met veel rekening houden, toch moet je soms niet te veel nadenken. Als je te veel nadenkt gaat niets vlot meer. Autorijden is grotendeels inzicht, oplettendheid & gevoel.


Partners in Crime

Ik stel jullie trots de 2 auto's van mijn leven voor:

 

Op de voorgrond zie je de Renault Twingo (13 jaar). Dit wagentje wordt vaak omschreven als: onze rugzak, oud krel & ons bakske. Als je mijn omgeving moet geloven kan je de wagen zonder probleem transporteren in een binnenzak.
 
Aan 'onze rugzak' houd ik veel mooie herinneringen over. Samen hebben we vreugde, verdriet, frustratie en wanhoop gedeeld. Men zegt wel eens op een oude fiets moet je leren rijden. Sorry rugzak, voor ons ging dit niet op.
 
Wat doe je als het niet meer lukt en de toekomst er niet rooskleurig uitziet? Je ruilt het oude in voor het nieuwe: welkom Fiat 500 (2 jaar)!

 
 
We ontmoetten elkaar midden mei 2013 en sindsdien kende onze verstandhouding zijn ups & down.
 
Jammer genoeg heeft niet elke wagen het geluk om bij één rustige bestuurder te belanden.
Voor de Fiat stof kon verzamelen voor mijn deur (althans, volgens sommige bronnen) had hij reeds verschillende eigenaars.
 
Voor zijn jonge leeftijd is de fiat niet in topconditie: piepende remmen, krakende pinker, vastzittende achteruitschakeling, ... . maar ach, elk huisje heeft zijn kruisje.
 
Ik doe er alles aan om dit huwelijk tot een goed einde te brengen.
 
Spoedig meer over onze advonturen!
 
 
 

maandag 21 oktober 2013

Cold Case

Koninkrijk België - Voorlopig Rijbewijs Categorie B - Beperkte duur
Dossier nr.: 1004 140024/96

Op 7 april 2008 brak er een nieuw hoofdstuk aan in mijn leven: mijn voorlopig rijbewijs. Het begin van een onafhankelijk en vrij leven. The sky is the limit ! (naast natuurlijk snelheidsbeperkingen, verkeerslichten en wegmarkeringen)

Wat een succesverhaal had moeten worden eindigde in 2009 al snel in een 2e rangs soapdrama. 36 maanden later kwam, niet geheel onverwacht, het afscheid van mijn eerste rijbewijs.

Inmiddels 5 jaar verder is het zover, we proberen het opnieuw, vol goede moed!
We overlopen alle stappen:

Theorie: Check!
Auto: Check!
Begeleider(s): Check & halve check!
Geld: Check!

Klaar om de weg onveilig te maken!